Friday, February 15, 2013

HET GEHEIM VAN ESSAOUIRA



Laat op de avond, als de nacht al haar volledig kleurenpallet heeft ontwikkeld en de sfeer van 1001 nacht van op het dakterras als een kille krijs in de verte galmt, voel je de nabijheid van diegenen die je ooit zijn voorgegaan.
"Ik was er absoluut, in alle sereniteit voor klaar om Mogador nooit te verlaten", Orson Welles was onder de indruk van zijn verblijf in Essaouira, in 1953 voor het filmen van Shakespeare's Othello. 
Tahar Ben Jelloun zei;" Essaouira is een geheim dat je niet mag verraden. Het vertellen, of zelfs al maar er aan te denken betekent onherroepelijk het te verliezen." 
Benijd de duizenden bezoekers die elk jaar tot de ontdekking van dit zelfde geheim komen!
De tocht van uit het binnenland, van Marrakech "die roze" met de lange afdaling die leidt tot de stad van Essaouira...en plotseling, het panorama van de Marokkaanse Atlantische kust dat wordt geopend aan het oog van de  reiziger als een goed bewaard geheim...
Van op het terras dwaalt mijn blik af, weg van de oceaan, richting de heuvels naar het binnenland. Ik zie twee aan twee de lichtjes dalend in het silhouet van de heuvel. Reizigers in het land der reizenden. Onderweg in de enig mogelijke richting, onze richting. 
Ik weet, ze komen van Marrakech, en ik weet, ze hebben Essaouira gezien.
Het is stil, de golven op de achtergrond vormen een deel van het geheim. Morgen komt er weer een dag

Post a Comment